Dünden Bugüne..

Tavan arasında tozlanmış bir sandık..

Hemen hemen herkesin evinde vardır böyle bir sandık. Artık kullanılması gerekmeyen, miadını dolduran ama atmaya da kıyamadığımız şeyler olur içinde çoğu zaman. Veya hafif antika anlamı taşıyan aile yadigarları.


Aynı durum MaviDem.com için de geçerli bir şekilde. Önceki güncellemelerdeki site içeriği yayında olmasa da "ne olur ne olmaz" şekli bir düşünceyle arşivlenmiş durumda. Bu güncellememiz 4.1. Bir başka deyimle ana tema ve içeriği tamamen değiştirdiğimiz 4. güncelleme.

Arada konulara ekleme-çıkarma yaptığımız birkaç mini güncelleme de eklenirse altı veya yedi farklı içeriği olmuş mütevazı çocuk MaviDem.com'un.. :)

Aşağıdaki mevzular da geçmiş içeriklerimizden, yani tavan arasındaki tozlu sandıktan deyim yerindeyse. Siteyle yeni tanışmış dostlara "bakmayın bu güncellemede gözden kaçırdığımız falsolara.. "Durmuş bir arabadan az hızlı güncellensek te arada aşağıdaki şeyleri de yazmışız siteye!" türü bir durum.

İtiraf ediyorum siteye şimdiye kadar istediğim zamanı ayıramadım. Diğer işler, telaşlar vesaire bahanelerim de oldu. Bundan sonra güncelleme hızını haftada bir gibi bir rakama çevirebilmek tek isteğim. Ve tek rakibim Türk Hava Yolları... (Evet, fazla uçtum.. :) )

Neyse az laf, çok iş; huzurlarınızda arşivden tozlu sayfalar..

Arşivden...

Arşivden Kalanlar!

Ünlü seyyah Evliya Çelebi'nin bir hikayesi vardır bilirsiniz. Çelebi rüyasında Peygamberimizi görür ama heyecandan "şefaat Ya Resulallah" diyeceğine, "seyahat ya Resulallah!" der. Ve ondan sonra da o diyar senin, bu diyar benim gezmeye başlar.

Taşrada doğmuş bir Anadolu çocuğu olarak 18'li yaşlara kadar çok fazla şehir göremedim açıkçası. Ama sonrasında kendi çapında Evliya Çelebi'sel bir durum söz konusu oldu. Kiminde 4-5 gün, kiminde birkaç ay, birinde ise 6 yıla yakın yaşadığım 20'den fazla şehir biriktirdim zayıf hafızamda. Bunların hepsinin çok güzel yönleri vardı elbet. Ama üç şehir benim için bambaşka güzellikleri hatırlattı hep. İzmir, Afyon(karahisar) ve Bilecik şehirlerinden bahsediyorum. Bu güzel şehirlere dair cümlelerin devamı için...

Biraz eleştiri içeren bir yazıydı bu, kabul ediyorum. Ama "bugün olsa yine yazarım abi!" :) Hangi yazı: bazı davranışların trip halini alması ve daha kötüsü bulaşıcı hale gelmesine dair arşivden çıkıp gelmiş şu yazı işte..

Güzel Türkiyem her konuda uçsuz bucaksız bir deniz derya. Buna müzik te dahil. Karadeniz müziğinin (bence) en değer verilmesi gereken ama hakettiğinin çok azıyla yetinmek zorunda kalan isminin anısına bir yazıydı. Çok genç yaşta kanserden hayatını kaybeden ama bu kısacık hayata neşeyi, hüznü, umudu anlatan onlarca türkü ve şarkı sığdırabilen Kazım Koyuncu'dan bahsetmeye çalışmıştım nacizane. Kendi adıma onu çok geç tanıdım ama müziklerini çok sevdim. Kısa ama dopdolu hayat hikayesiyle ve bu hikayeyle beraber dinlendiğinde acıtan şarkılarıyla Kazım Koyuncu yazısı BURADA..

Bir zamanlar ulaşılmaz sandığım yaşa merhaba dediğimde hissettiklerim çok farklı duygulardı. Hayatın şaire göre "yolun yarısı" noktasındaydım. O kadar yaşayacağımı sanmasam da genel düşünceye göre bile ömrümün "yokuş aşağı gidecek" bölümündeydim. Kısacası farklı duyguların dışa vurumuydu. Siz siz olun 35 yaşınıza girmeyin. :) "Bana ne senin 35 yaş bunalımlarından" demiyorsanız buradan konuya devam edin...

Bizim jenerasyonun genel kültürüne Hayat Bilgisi kitaplarından daha fazla katkısı olan siyah-beyaz Türk filmlerinden bir replikti "Seviyorum Uleyn!" repliği.. Aynı zamanda konu başlığıydı yazının. "Ne kadar kabasın, ne o öyle uleyn'li cümleler?" deyu eleştiriye tekme tokat girenler, ağzıma kırmızı biber sürmeye kalkanlara eyvallah. Ama önce yazıyı okuyun, o arada ben araziye uyarım nasılsa.. :)

"Söz ola kese savaşı, söz ola kestire başı!" demiş eskiler. Ve eskimeyen sözler söylemişler kendi tecrübelerinden faydalanalım diye. Çoğu zaman koyun kaval dinler gibi dinlesek te bahsedilen olay yaşandığında farkında varıyoruz doğru sözün değerinin. İlk bölümde farklı konularda güzel sözler var. İkinci bölümde ise EVLİLİK hakkında baba sözler.. Özellikle bekarların kulağına küpe olası cümleler için istikamet burası...

Tamam, hayat ciddiye alınması, saygıda kusur edilmemesi gereken bir yolculuk. Ama sürekli esas duruş vaziyeti de fazla yorucu oluyor, bünyeyi yıpratıyor.. Hayata arada tebessüm eden bakışlarla bakabilmek te kendi başına bir güzellik. MaviDem.com arşivinden gülümseten yazılar ve karikatürler burada...

Arşivden birşeyler paylaşmaya önümüzdeki güncellemelerde de devam etmek üzere.. İki ortai bir sade durumları.. :)

The SON..